Slow Poland o świadomych zakupach

Kupowanie mniej, ale lepiej – to jedna z myśli, które powracają w artykułach magazynu Slow Poland. Serwis poświęca sporo miejsca temu, jak odróżnić przedmiot wykonany ręcznie od masowej imitacji i dlaczego warto zapłacić więcej za rzecz, za którą stoi konkretny człowiek.

Znaki autentyczności

Poradnik kupującego rękodzieło za najważniejszy znak uznaje sygnaturę twórcy: inicjały, stempelek lub wypalony znak. Na ceramice szuka się jej na spodzie, na metalu w postaci puncy lub grawerunku, na drewnie jako podpisu ołówkiem albo wypalenia. Autorka zaznacza, że brak sygnatury nie przesądza o podróbce, zwłaszcza w tkactwie. Drobne nieregularności – nierówna misa, rytm szydełkowania, nieco nierówny splot z ręcznego krosna – są cechą rękodzieła, a nie wadą. Ostrożność powinna natomiast wzbudzić sztuczna chropowatość powtarzalna na wszystkich egzemplarzach.

Gdzie kupować

• bezpośrednio w pracowni lub przez profil twórcy w mediach społecznościowych,
• na targach i festiwalach weryfikujących wystawców,
• w sklepach współpracujących z konkretnymi pracowniami.

Wśród wydarzeń wymieniono Targi Wzornictwa Ludowego w Kazimierzu Dolnym, Festiwal Dobrego Smaku w Poznaniu i Jarmark Jagielloński w Lublinie.

Rozmowa zamiast metki

Magazyn zachęca, by pytać rzemieślnika, od jak dawna wykonuje dany rodzaj pracy, gdzie się jej nauczył, ile trwa wykonanie jednej sztuki i skąd pochodzi materiał. Przypomina też, że certyfikat „made in Poland” mówi o kraju produkcji, a nie o metodzie wytwarzania. Podobne podejście widać w tekście o ceramice, gdzie radzi się dopytać o glinę, szkliwo i sposób wypału, oraz w artykule o meblach, który pokazuje, jak zamówić stół czy szafę u lokalnego stolarza. To praktyczna lektura dla osób, które chcą, by ich zakupy wspierały twórców i służyły latami.